Subscribe:

Labels

Showing posts with label Marathi Kavita - J. Show all posts
Showing posts with label Marathi Kavita - J. Show all posts

Nov 19, 2010

जीवन असच जगायच असत.

थोड दु:ख, थोड सुख झेलायच असत,

कळी सारख सुंदर फुलात उमलायच असत,

जीवन असच जगायच असत.

वार्यासंगे भीरभीरायच असत,

उन्हासंगे तळपायच असत,
पावसासंगे बरसायच असत,
जीवन असच जगायच असत.

अत्तरासंगे दरवळायच असत.
भुग्यासोबत गुणगुणायच असत,
जीवन असच जगायच असत.

फुलपाखरसंगे फिरायच असत,
सप्त रंगात डुबायच असत,
जीवन असच जगायच असत.

भुतकाळासंगे आठवायच असत.
वर्तमानासंगे खुलायच असत,
जीवन असच जगायच असत.

दु;खाला जवळ करुन भवीष्यकाळ घडवायचा असतो.

जीवन असच जगायच असत. 

जीवनात ही घडी अशीच राहू दे

जीवनात ही घडी अशीच राहू दे
प्रीतीच्या फुलावरी वसंत नाचू दे

रंगविले मी मनात चित्र देखणे
आवडले वेडीला स्वप्न खेळणे
स्वप्नातील चांदवा जीवास लाभू दे

हळूच तुला बघण्याचा छंद आगळा
लज्जेचा त्याविणका अर्थ वेगळा
स्पशार्तून अंग अंग धूंद होऊ दे

पाहू दे असेच तुला नित्य हासता
जाऊ दे असाच काळ शब्द झेलता
मिलनात प्रेमगीत धन्य होऊ दे

-- कामापुरता मामा