One Inch Tall

If you were only one inch tall, you'd ride a worm to school.
The teardrop of a crying ant would be your swimming pool.
A crumb of cake would be a feast
And last you seven days at least,
A flea would be a frightening beast
If you were one inch tall.

If you were only one inch tall, you'd walk beneath the door,
And it would take about a month to get down to the store.
A bit of fluff would be your bed,
You'd swing upon a spider's thread,
And wear a thimble on your head
If you were one inch tall.

You'd surf across the kitchen sink upon a stick of gum.
You couldn't hug your mama, you'd just have to hug her thumb.
You'd run from people's feet in fright,
To move a pen would take all night,
(This poem took fourteen years to write--
'Cause I'm just one inch tall). 

-- Shel Silverstein

I Crave Your Mouth, Your Voice, Your Hair

DON'T GO FAR OFF, NOT EVEN FOR A DAY 
Don't go far off, not even for a day, because -- 
because -- I don't know how to say it: a day is long 
and I will be waiting for you, as in an empty station 
when the trains are parked off somewhere else, asleep. 

Don't leave me, even for an hour, because 
then the little drops of anguish will all run together, 
the smoke that roams looking for a home will drift 
into me, choking my lost heart. 

Oh, may your silhouette never dissolve on the beach; 
may your eyelids never flutter into the empty distance. 
Don't leave me for a second, my dearest, 

because in that moment you'll have gone so far 
I'll wander mazily over all the earth, asking, 
Will you come back? Will you leave me here, dying? 

-- Pablo Neruda

The Road Not Taken

Two roads diverged in a yellow wood,
And sorry I could not travel both
And be one traveler, long I stood
And looked down one as far as I could
To where it bent in the undergrowth;

Then took the other, as just as fair,
And having perhaps the better claim
Because it was grassy and wanted wear,
Though as for that the passing there
Had worn them really about the same,

And both that morning equally lay
In leaves no step had trodden black.
Oh, I marked the first for another day!
Yet knowing how way leads on to way
I doubted if I should ever come back.

I shall be telling this with a sigh
Somewhere ages and ages hence:
Two roads diverged in a wood, and I,
I took the one less traveled by,
And that has made all the difference. 

-- Robert Frost

Annabel Lee

It was many and many a year ago, In a kingdom by the sea, That a maiden there lived whom you may know By the name of ANNABEL LEE; And this maiden she lived with no other thought Than to love and be loved by me. I was a child and she was a child, In this kingdom by the sea; But we loved with a love that was more than love- I and my Annabel Lee; With a love that the winged seraphs of heaven Coveted her and me. And this was the reason that, long ago, In this kingdom by the sea, A wind blew out of a cloud, chilling My beautiful Annabel Lee; So that her highborn kinsman came And bore her away from me, To shut her up in a sepulchre In this kingdom by the sea. The angels, not half so happy in heaven, Went envying her and me- Yes!- that was the reason (as all men know, In this kingdom by the sea) That the wind came out of the cloud by night, Chilling and killing my Annabel Lee. But our love it was stronger by far than the love Of those who were older than we- Of many far wiser than we- And neither the angels in heaven above, Nor the demons down under the sea, Can ever dissever my soul from the soul Of the beautiful Annabel Lee. For the moon never beams without bringing me dreams Of the beautiful Annabel Lee; And the stars never rise but I feel the bright eyes Of the beautiful Annabel Lee; And so, all the night-tide, I lie down by the side Of my darling- my darling- my life and my bride, In the sepulchre there by the sea, In her tomb by the sounding sea.  -- Edgard Allan Poe

I Do Not Love You Except Because I Love You

I do not love you except because I love you; I go from loving to not loving you, From waiting to not waiting for you My heart moves from cold to fire. I love you only because it's you the one I love; I hate you deeply, and hating you Bend to you, and the measure of my changing love for you Is that I do not see you but love you blindly. Maybe January light will consume My heart with its cruel Ray, stealing my key to true calm. In this part of the story I am the one who Dies, the only one, and I will die of love because I love you, Because I love you, Love, in fire and blood.

I carry your heart with me

I carry your heart with me(i carry it in
my heart)i am never without it(anywhere
I go you go,my dear; and whatever is done
by only me is your doing,my darling)
I fear
no fate(for you are my fate,my sweet)i want
no world(for beautiful you are my world,my true)
and it's you are whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you

here is the deepest secret nobody knows
(here is the root of the root and the bud of the bud
and the sky of the sky of a tree called life;which grows
higher than the soul can hope or mind can hide)
and this is the wonder that's keeping the stars apart

I carry your heart(i carry it in my heart).

-- Edward Estlin  Cummings

Dreams

Hold fast to dreams For if dreams die Life is a broken-winged bird That cannot fly. Hold fast to dreams For when dreams go Life is a barren field Frozen with snow.  --  Langston Hughes

Where the Sidewalk Ends

There is a place where the sidewalk ends
And before the street begins,
And there the grass grows soft and white,
And there the sun burns crimson bright,
And there the moon-bird rests from his flight
To cool in the peppermint wind.

Let us leave this place where the smoke blows black
And the dark street winds and bends.
Past the pits where the asphalt flowers grow
We shall walk with a walk that is measured and slow,
And watch where the chalk-white arrows go
To the place where the sidewalk ends.

Yes we'll walk with a walk that is measured and slow,
And we'll go where the chalk-white arrows go,
For the children, they mark, and the children, they know
The place where the sidewalk ends. 

--  Shel Silversten

If You Forget Me

I want you to know one thing.  You know how this is:  if I look  at the crystal moon, at the red branch  of the slow autumn at my window,  if I touch  near the fire  the impalpable ash  or the wrinkled body of the log,  everything carries me to you,  as if everything that exists,  aromas, light, metals,  were little boats  that sail  toward those isles of yours that wait for me.  Well, now,  if little by little you stop loving me  I shall stop loving you little by little.  If suddenly  you forget me  do not look for me,  for I shall already have forgotten you.  If you think it long and mad,  the wind of banners  that passes through my life,  and you decide  to leave me at the shore  of the heart where I have roots,  remember  that on that day,  at that hour,  I shall lift my arms  and my roots will set off  to seek another land.  But  if each day,  each hour,  you feel that you are destined for me  with implacable sweetness,  if each day a flower  climbs up to your lips to seek me,  ah my love, ah my own,  in me all that fire is repeated,  in me nothing is extinguished or forgotten,  my love feeds on your love, beloved,  and as long as you live it will be in your arms  without leaving mine.    -- Pablo Neruda

Still I Rise

You may write me down in history With your bitter, twisted lies, You may trod me in the very dirt But still, like dust, I'll rise. Does my sassiness upset you? Why are you beset with gloom? 'Cause I walk like I've got oil wells Pumping in my living room. Just like moons and like suns, With the certainty of tides, Just like hopes springing high, Still I'll rise. Did you want to see me broken? Bowed head and lowered eyes? Shoulders falling down like teardrops. Weakened by my soulful cries. Does my haughtiness offend you? Don't you take it awful hard 'Cause I laugh like I've got gold mines Diggin' in my own back yard. You may shoot me with your words, You may cut me with your eyes, You may kill me with your hatefulness, But still, like air, I'll rise. Does my sexiness upset you? Does it come as a surprise That I dance like I've got diamonds At the meeting of my thighs? Out of the huts of history's shame I rise Up from a past that's rooted in pain I rise I'm a black ocean, leaping and wide, Welling and swelling I bear in the tide. Leaving behind nights of terror and fear I rise Into a daybreak that's wondrously clear I rise Bringing the gifts that my ancestors gave, I am the dream and the hope of the slave. I rise I rise I rise.  -- Maya Angelou

ओठांवर आलेले शब्द

ओठांवर आलेले शब्द तसेच सांडून जातात….

मी बोलतच नाही

डोळ्यांत दाटलेले भाव तसेच विरून जातात….

तिला कळतच नाही

तिच्याकडे पाहिलं की पाहतच राहतो…

स्तब्ध होऊन

तिच्याकड नाही पाहिलं की तीच निघून जाते…

क्षुब्ध होऊन

चंद्र तारे तोडून तिला आणून द्यायचं मनात येतं

पण हे शक्य नाही हेही लगेच ध्यानात येत

मग मी माझी इच्छा फुलावरच भागवतो

बुकेही नाहीच परवडत हाही हिशेब आठवतो

पण फुल तिला द्यायची हिम्मतच होत नाही

बोलणच काय, तेव्हा तिच्या बाजुलाही फिरकत नाही

मग एखाद्या जाड पुस्तकात फुल तसच सुकत जातं

सगळी तयारी सगळी हिम्मत नेहमी असंच फुकट जातं

काही केल्या तिच्या मनाचा थांगपत्ता लागत नाही

माझं मन तिच्याशिवाय काहिसुद्धा मागत नाही

ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते

ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते

पण तरीही आज ठरवलंय तिला सांगायचं

तिच्यसाठी असलेलं आयुष्य तिच्याच स्वाधीन करायचं

कुणास ठाऊक?

तिच्याही एखाद्या पुस्तकात

माझ्यासाठीची सुकलेली फुलं असतील!

लव्ह लेटर

लव्ह लेटर लव्ह लेटर म्हणजे लव्ह लेटर असतं,

थेट जाउन बोलण्या पेक्शा इझी आणि बेटर असतं,

गोड गुलाबी थंडीतल गुलाबी स्वेटर असतं,

घुसळ घुसळ घुसळलेल्या मनातल बटर असतं.

लव्ह लेटर लव्ह लेटर म्हणजे एक सॉंग असतं,

ज्यातल कंटेन्ट राईट आणि ग्रामर रॉंग असतं,

सुचत नाही तेंव्हा तुमच्या हार्ट मधलं पेन असतं,

आणि जेंव्हा सुचतं तेंव्हा नेमक खिचात पेन नसतं,

पटलं तर पप्पी आणि खटकल तर खेटर असतं.

लव्ह लेटर लव्ह लेटर म्हणजे रेअर हॅबिट असतं,

वरती वरती लायन आतून भेदरलेलं रॅबिट असतं,

शे की, शे की हातामधून थरथरणार वर्ड असतं,

नुकतचं पंख फ़ुटलेल क्युट क्युट बर्ड असतं,

होप फ़ुलं डोळ्यांमधलं ड्रॉप ड्रॉप वॉटर असतं.

लव्ह लेटर लव्ह लेटर म्हणजे ऍग्रीमेंन्ट असतं,

५० परसेंट सर्टनं आणि ५० परसेंट जजमेंन्ट असतं,

ऑपोनंटच्या स्ट्रॅटेजीवर पुढचं सगळं डिपेंड असतं,

सगळा असतो थेट सौदा,काही सुध्दा लेंन्ड नसतं,

हार्ट देउन हार्ट घ्यायचं सरळ साध बार्टर असतं.

-- Sandeep Khare

आहे बरेच काही सांगायला मला

आहे बरेच काही सांगायला मला

काळीज ठेव तूही ऐकायला मला!

ठेवून ओळ गेली माझ्या वहीत ती

(झाला उशीर थोडा वाचायला मला)

असतो कधी इथे मी, असतो कधी तिथे

जावे कुण्या दिशेने शोधायला मला?

का रात्र मी अमेची जागून काढली?

येणार चंद्र नव्हता भेटायला मला

भेटायला हवे ते, का भेटले कधी?

आले नको नको ते बिलगायला मला!

हलकेच हात मीही हातात घेतला

होतेच शब्द कोठे बोलायला मला?

-- चित्तरंजन

अबोल प्रेम

वेदश्री 

हे फक्त माझ्याचसोबत

नेहमी असंच घडणार आहे?

तुझ्याबरोबरची प्रत्येक भेट

'ते' न बोलताच संपणार आहे?

भेट-वेळ रोजची ठरलेलीच

तरी अजून काय ठरणार आहे?

बोलायचं पटकन पण वेडं मन

त्याचाही मुहुर्त पाहणार आहे !

भेटतो तेव्हाच माहित असतं

निघायची वेळ येणार आहे

पटकन विचारावा प्रश्न हवासा

तर शब्द ओठीच अडणार आहे !

मी न विचारताच तू काय

हवं ते उत्तर देणार आहे?

हे पुरतं कळतंय तरीही

तोंड माझं का बोलणार आहे?

न बोलता बोललेले शब्द

तुला वेड्याला कळणार आहे? 

मी बोलले/न बोलले तरी गप्पच

नेहमीसारखा तू राहणार आहे !

भावभावना समजून घेणं 

सगळंसगळं थांबणार आहे

उष्ट्या कुल्फीची चव मात्र

जिभेवरती रेंगाळणार आहे

स्वप्न माझं हे संपलं तरीही

मनात तूच उरणार आहे

तुझ्यात मी नसले तरी

माझ्यात तूच सापडणार आहे !

-- वेदश्री.

सप्तपदी ही रोज चालते तुझ्या सवेते

सप्तपदी ही रोज चालते तुझ्या सवेते

शतजन्मीचे हो माझे नाते

हळव्या तुझिया करात देता

करांगुळी ही रुप गोजिरी

गोड शिरशिरी उरांत फुलता

स्पर्शाने जे मुग्ध बोलते

करकमळाच्या देठाभवती

झिम्मा खेळत प्रीत बिलवरी

दृष्ट लाजरी जरीकाठी ती

तुझ्या लोचने वळूनी बघते

आठवे पाऊल प्रीत मंदिरी

अर्धांगी मी सगुण साजिरी

मूर्त होता तुझ्या शरीरी

अद्वैताचे दैवत होते

चुपके-चुपके रात-दिन'चा असाही एक भावानुवाद

 मूक अश्रू, ढाळणे, दिनरात ते- स्मरते मला

 प्रेमवेड्या भावनांचे, पर्व ते- स्मरते मला

 खेचता, अवचित मी पडदा तुझे ते लाजुनी,

 ओढणीने चेहऱ्याला झाकणे-स्मरते मला.

 तुजसी मी बोलाविता, मज भेटण्या, येणे तुझे,

 भर दुपारी, तेही अनवाणीच गे-स्मरते मला

विषय विरहाचा, कधी निघताच, रात्री भेटीच्या,

ते तुझे रडुनी, मलाही रडविणे-स्मरते मला.

लपुनी तु भेटायची, मजला सखे गे, ज्या स्थळी,

उलटली वर्षे परंतु, स्थान ते-स्मरता मला.

      --मानस६

सगळ्या प्रेमकथांची अखेर..

प्रसाद  

सगळ्या प्रेमकथांची सुरुवात

गोड बोलण्यानंच होते

सगळ्या प्रेमकथांची अखेर

मटार सोलण्यानंच होते!

प्रेमात दोघं असतात तेंव्हा

सगळं गुलाबी वाटत असतं

एकमेकांना प्रेमानं दिलेलं

पाणीही शराबी वाटत असतं

प्रेमकथांची सुरुवात अशीच

पाण्यानंही झिंगून जाण्यानं होते

प्रेमकथांची अखेर मात्र

(तळमजल्यावरून) बादल्या भरून आणण्यानं होते!

प्रेमाचा डाव रंगतो तेंव्हा

'हात' एकमेकांसाठी धरले असतात

दोघंजणं एकमेकांसाठी 

राजा-राणी बनले असतात

प्रेमकथांची सुरुवात अशीच

एकमेकांसाठी 'हात' धरण्यानं होते

प्रेमकथांची अखेर मात्र

एकमेकांना झब्बू देण्यानं होते!

प्रेमामधे एकमेकांबद्दल 

जे जे काही कळलं असतं 

संसारात त्याच गोष्टींवरून

एकमेकांना छळलं जातं 

प्रेमकथांची सुरुवात अशीच

कळूनही न कळण्यानं होते

प्रेमकथांची अखेर मात्र

छळून छळून छळण्यानं होते!

एकमेकांच्या वागण्यामधे

आपल्याला फक्त चुका दिसतात

एकमेकांच्या शब्दांमधे

चाबूक आणि बंदुका दिसतात

जे जे होणार नाही वाटतं

ते ते सारं घडत जातं

प्रेमकथेच्या शेवटी शेवटी

सारं सारं बिघडत जातं!

तुला पाहते मी

 तुला पाहते मी, मना येतो धीर

तुला भेटण्या जीव, होतो अधिर

तरिही मनाला, भयाचे भुलावे

कसे मी तुला, आपले रे म्हणावे

तुझी माझी तुलना, जसे नीर क्षीर

तरी वेडी आशा, नि वेडाच धीर

तुला पाहते मी, मना येतो धीर

तुला भेटण्या जीव, होतो अधिर

तुझे हासणे, चंद्र फुलतो जसा हा

तुझे चांदणे, जन्म वेडा पिसा हा

तुझे स्वप्न सत्यात, भीनले अचानक

जसे शब्द दोह्यात, विणतो कबीर

तुला पाहते मी, मना येतो धीर

तुला भेटण्या जीव, होतो अधिर

-- तुषार जोशी, नागपूर

प्रेम म्हणजे काय असतं ते

पाचवी पर्यंत प्रेम म्हणजे काय असतं ते माहीतच नव्हतं...

म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.

दहावी पर्यंत अभ्यास,अभ्यास आणि अभ्यास...

म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.

आता थोड तरी कळायला लागलं होत की प्रेम म्हणजे काय असतं,पण बारावी म्हणजे

आयुष्याच वळण...

म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.

शाळेत असताना मुलीशी जास्त मैत्री कधी साधलीच नाही

त्यामुळे कॉलेज मध्ये सुध्दा मैत्री जपताच आली नाही...

म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.

आता मैत्रीनीही खुप आहेत, पण प्रपोज करायला डेअरींगच होत नाही...

म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.

प्रत्येक वेळा समोरच्यांच्या भावनांचा विचार केला, नाही म्हणाली तर

कदाचित चांगली मैत्रींन गमवून बसेन...

म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.

कधी वाटत ह्या मुलींच्या मनातल सगळ कळाल असत तर बरं झाल असत ना!... पण ते

कधी कळालचं नाही...

म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.

हल्ली पवईलेकवरच्या प्रेमीयुगुलांना पहातोना.. जीव खुप जळतो रे.. शपथ...

म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.

नंतर विचार करतो अजुन लग्नाला दोन वर्षे आहेतं खुप वेळ आहे! 

अजुन वेळ गेलेली नाही मित्रा.. काही तरी कर

पण काय करु कुणी मला प्रपोज करतच नाही

-- मनोगत

जीवनात ही घडी अशीच राहू दे

जीवनात ही घडी अशीच राहू दे

प्रीतीच्या फुलावरी वसंत नाचू दे

रंगविले मी मनात चित्र देखणे

आवडले वेडीला स्वप्न खेळणे

स्वप्नातील चांदवा जीवास लाभू दे

हळूच तुला बघण्याचा छंद आगळा

लज्जेचा त्याविणका अर्थ वेगळा

स्पशार्तून अंग अंग धूंद होऊ दे

पाहू दे असेच तुला नित्य हासता

जाऊ दे असाच काळ शब्द झेलता

मिलनात प्रेमगीत धन्य होऊ दे

-- कामापुरता मामा